Body positivity

Laatst las ik een blog over bodypositivity, de schrijver ervan vond dat deze term verkeerd gebruikt werd. Ze vond namelijk dat mensen met obesitas de term bodypositivity niet mochten gebruiken omdat ze het dan promoten en misbruiken. Bodypositivity kent volgen haar grenzen, ondanks dat ze wel voorstander van deze term is.

Ik zal jullie uitleggen hoe ik de term body positivity zie en geef er gelijk mijn eigen voorbeelden bij, ook vertel ik nog mijn eigen ervaringen met body shaming.

Voor mij is bodypositivity dat je blij bent met je lichaam, of je dan een witte of bruine huid hebt, overgewicht of niet, blond of zwart haar. Maakt allemaal niet uit, zolang jij maar gelukkig bent met jezelf en hoe je er uit ziet.

Nu ik op vakantie ben, merk ik hoe vaak het woordje door mn hoofd spookt. Bijvoorbeeld met foto’s maken en vooral publiceren. Waarom zou ik een foto niet publiceren omdat ik daar een onderkin heb, of een shirtje aan heb die mijn buik tekent. So what, daarom is het nog wel een leuke foto en het is gewoon wie ik ben. En die foto mag dan zeker gepubliceerd worden.

Korte kleding heb ik jaren niet durven te dragen omdat het voor mij voelde dat ik daar geen recht op had omdat ik geen mooi figuur heb. Sinds 2018 durf ik t shirtjes te dragen in het openbaar ( ik durfde dat ook niet naar het werk toe.) 30 graden en Mandy liep in een trui of met een jasje aan. Ook altijd met een lange broek. 7/8 broeken draag ik ook pas sinds eind 2018. In 2019 ging gewoon ineens een knop om. Ik heb ook dikke armen / benen met lange kleding, dus waarom zou ik niet gewoon korte kleding dragen, daar heb ik dan ook meer plezier van want dan hoe ik mezelf niet langer meer te overhitten met die lange kleding. Ik vond het zeker niet makkelijk en deed het in kleine stapjes. Eerst in een t shirt naar het park en dan naar het werk, dan naar het winkelcentrum etc etc.

Een paar week geleden deed ik voor het eerst een echt kort broekje aan met zelf een hempje erbij. Ik kan er gewoon niet aan wennen om mezelf zo te zien nog maar ik heb ook gewoon recht om dat te dragen, iedereen mag dragen waar hij of zij zich fijn in voelt. Zonder dat hij of zij bang hoeft te zijn vernederd te worden, toch?

Ook heb ik mezelf met lange kleding bedekt omdat ik mezelf beschadigde. Ik wou niet dat mensen dat zagen uiteraard, nu doe ik het ondertussen allang niet meer maar de littekens heb ik natuurlijk nog wel. Moet ik me daarvoor schamen en alles bedekken? Nee dit is wie en hoe ik ben en ik ben blij dat ik er mag zijn.

En wat ik nu probeer duidelijk te maken, ondanks mn littekens, en mijn maatje 46, blond haar en blauwe ogen. Mag ik er gewoon zijn, net zo als iemand met maat 36, groene ogen en bruin haar. Het gaat om bij bodypositivity gewoon om het feit dat jij blij bent met jezelf, gelukkig. Ongeacht wat anderen van je vinden en wat ze jou adviseren om met je uiterlijk te doen.

Hier onder volgen mijn foto’s onder de term, bodypositivity. Want ik ben blij met mezelf!

Hoe denken jullie over de term body positivity?

10 gedachtes over “Body positivity

  1. hippiemeisje: een persoonlijke blog zegt:

    Weet je, ik was altijd zeer slank, door hormonale aandoening en fertiliteit weeg ik nu dubbel zoveel dan voor ik met fertiliteit begon. Ik kan het nu aanvaarden, ik weet waarom ik zo dik geworden ben, ik weet ook dat het me dat allemaal waard was… De keren dat ik ondertussen alle “vette zeekoe” heb gehoord of “die dikke is weer aan het eten”, kunnen me best wel pijn doen. Zeker omdat ik ondertussen te horen kreeg dat ik anorexia heb, ja zelfs met dit vele overgewicht, waarschijnlijk net door dat overgewicht…
    Ik heb zelf nooit wakker gelegen van hoe iemand eruit zag, ik was daar niet mee bezig, ik was wel bezig met de mens achter het uiterlijk, dat doe ik nog. Zo was mijn beste vriendinnetje in de lagere school ook al wat ze toen een “dik” kind noemden. Ze was nog steeds mijn beste vriendin in het middelbaar en op haar 17de zat ze bij mij te huilen omdat ze daar zo van walgde. Maar waarom was dat? Door de fatshaming. Ik vond dat toen heel erg voor haar, maar ik weet niet pas hoe gemeen mensen kunnen zijn, gewoon omdat je overgewicht hebt, echt gemeen… En ik begrijp het niet, ikzelf kan nu heel goed vergelijken en als mens ben ik nog steeds dezelfde dan voor doe hromonale stoornis de kop begon op te steken, echt wel…

    Ik heb een keer gezegd dat het heel zielig was dat die jongen zulke dingen moest zeggen over anderen om zichzelf goed te voelen… Dat was bij de “vette zeekoe”…

    Dus ja, ik ben voor body positivity! En ik vind het verdomd knap dat je jezelf zo durft laten zien!!!!!

    Like

  2. racheltjuh zegt:

    ik vind je een bikkel door dit artikel te plaatsen!! ik vond het een goed iets het bp! We zijn allemaal mooi, of je nou gezet bent of brood mager zoals ik. ik vind dat iedereen elkaar in hun waarde moet laten, niemand is perfect, als ze maar happy zijn 😉

    Like

  3. mirjam_hart zegt:

    WoW meid, wat dapper dat je zo eerlijk durft te zijn.
    Body positivity zou de norm moeten zijn voor iedereen. Of je nu putjes hebt, spataderen, “zwembandjes”, striae of wat dan ook (en ja, ik heb al het bovenstaande). We moeten elkaar iets minder beoordelen en wat vaker complimenteren… goed geschreven!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.